کی فکرش رو میکرد توی قرن ۲۱ ام ویروسی بیاد که آدمها رو درو کنه ... مثل برگریزان ... قلب انسان به درد می آید ..... ۱۰ ماه است که قرنطینه ایم ... مدرسه ها تعطیل است رستوران نمیرویم مسافرت نمیرویم ... ۱۰ ماه است که کیک هم نخورده ایم !! کی قراراست این کابوس تمام شود ....

روزهای آخر سال ۹۹ ایم . بچه ها و خودمون یک ساله که توی خونه ایم ... خسته و درمانده و کلافه ... و وضعیتی که معلوم نیست تا کی ادامه داره ...منم و بچه هایی که به شدت حساس شدن و فقط منتظر یک جرقه اند تا شعله ور بشن و منی که سعی میکنم خونسرد باشم ... بفهممشون ... درکشون کنم و همدلی کنم ... بشنومشون .... ولی گفتن اینها خیلی ساده و راحت ! وسط دعواشون وقتی میشنوی که مهربان داره سعی میکنه حرص ستاره رو دربیاره یا وقتی میبینی خیلی قلدرانه وسایلش رو بر میداره ولی